با داده‌های شما چه اجازه‌هایی دارد

وقتی رومی را به حساب Google خودتان وصل می‌کنید، اجازه‌ای که تأیید می‌کنید فقط خواندنی است. این یک تنظیم نیست که قول بدهیم رعایتش می‌کنیم — خودِ آن دسترسی این‌طور است. هر درخواستی برای فرستادن، پاک کردن، برچسب زدن یا تغییر دادن، همان سمت Google رد می‌شود، پیش از آنکه اصلاً به ما برسد.

فقط‌خواندنی درباره‌ی جهت است، پس گستره را هم بگوییم: این اتصال همان سرویس‌هایی از Google را دربر می‌گیرد که در صفحه‌ی رضایت تیک می‌زنید. چیزی که ابزارهایش امروز واقعاً به آن می‌رسند ایمیل و تقویم است، و اگر فقط همین دو تا را می‌خواهید بدهید، بقیه را تیک نزنید — دسترسی محدودتر یک انتخاب پشتیبانی‌شده است، نه یک نسخه‌ی ناقص.

سهم تقویم از این اجازه فقط روی کاغذ نیست؛ واقعاً خوانده می‌شود: وقتی می‌گوید فردا چه چیزی در برنامه دارید، دارد همان تقویمی را می‌خواند که خودتان وصل کرده‌اید. همان محدودیت ایمیل اینجا هم هست — اجازه‌ای که تأیید کرده‌اید حق نوشتن ندارد، پس یک قرار چیزی است که می‌تواند درباره‌اش به شما بگوید، نه چیزی که بتواند جابه‌جایش کند.

به صندوق ایمیل شما از راه چند ابزارِ خواندنِ مشخص می‌رسد، نه یک دسترسی باز، و هر بار که یکی از آن‌ها صدا زده می‌شود در یک گزارش ثبت می‌شود.

هر چیزی که بیرون از چت از طرف شما بنویسد — پیگیری یک مشتری، تغییری در پرونده‌ی یک سرنخ — اول باید یک آدم تأییدش کند.

این یک قرار داخلی نیست که از او خواسته باشیم رعایتش کند. دسترسی خودِ دستیار اصلاً اجازه ندارد پرونده‌ای را به حالت تأییدشده ببرد؛ فقط یک حساب انسانی می‌تواند. اگر این قاعده تنها در دستورهایش بود، یک روز بد یا یک ایمیل زیرکانه می‌توانست از زیرش درش کند. در دستورهایش نیست.

تیم کوچکی که این سرویس را می‌گرداند می‌تواند. این را رک می‌گوییم، چون حرف دیگر — اینکه هیچ‌کس جز شما هرگز نتواند آن را ببیند — درباره‌ی نرم‌افزاری که روی ماشین‌های تحت مدیریت ما اجرا می‌شود درست نیست، و بالاخره خودتان می‌فهمیدید.

چیزی که به‌جایش می‌گیرید محدودتر است و واقعی: ما پیام‌های شما را نمی‌خوانیم، این تعهد بخشی از قراردادتان با ماست، و اگر می‌خواندیم گزارش‌های دسترسی نشانش می‌داد.

دسترسی پشتیبانی هم همین‌طور کار می‌کند. اگر برای چیزی از ما کمک بخواهید، همان‌قدر که برای درست کردنش لازم است نگاه می‌کنیم، و به شما می‌گوییم به چه چیزی نگاه کرده‌ایم.

رومی روی سرورهایی اجرا می‌شود که خودمان می‌گردانیم. تاریخچه‌ی گفت‌وگوها و یادداشت‌هایی که درباره‌ی کسب‌وکار شما نگه می‌دارد همان‌جا ذخیره می‌شود، و در نسخه‌های پشتیبان همان ماشین‌ها.

ایمیل‌های شما توی صندوق خودتان می‌مانند — وقتی چیزی می‌پرسید می‌خواندشان، نه اینکه صندوق‌تان را جای دیگری کپی کند. یک استثنای صادقانه هم هست که بهتر است بدانید: بخش‌هایی که برای جواب دادن به شما می‌خواند سر از تاریخچه‌ی گفت‌وگو روی همان ماشین‌ها درمی‌آورد، و در نتیجه از نسخه‌های پشتیبان هم.

فهم رومی از مدل‌های هوش مصنوعی می‌آید که با قرارداد از آن‌ها استفاده می‌کنیم. پیام‌هایی که برای جواب دادن به شما لازم دارد، برای پردازش به آن‌ها فرستاده می‌شود.

اسم ارائه‌دهنده‌ها را در این صفحه نمی‌آوریم، چون این جواب می‌تواند عوض شود و صفحه‌ای که کهنه شود صفحه‌ای است که گمراه می‌کند. اگر دارید رومی را برای کسب‌وکاری می‌سنجید که این موضوع برایش مهم است، از ما بپرسید تا دقیقاً بگوییم امروز چه کسانی در مسیرند.

دسترسی محدود به فهرست سفید است. به همان حساب‌ها و شماره‌هایی جواب می‌دهد که خودتان اضافه کرده‌اید و بقیه را نادیده می‌گیرد — به همین دلیل هم در این سایت شماره‌ی عمومی‌ای نیست که پیام بدهید و امتحانش کنید.

تا وقتی از رومی استفاده می‌کنید داده‌هایتان را نگه می‌داریم، و هر وقت بخواهید پاکشان می‌کنیم. برایمان بنویسید؛ انجامش می‌دهیم و خبر می‌دهیم که تمام شد.

نسخه‌های پشتیبان طبق زمان‌بندی خودشان از رده خارج می‌شوند، نه همان لحظه، پس یک پاک کردن کمی طول می‌کشد تا به همه‌ی نسخه‌ها برسد. اگر این بازه برای شما مهم است، بپرسید تا بگوییم چقدر است.

هر چه بالاتر به شکل «ما این کار را نمی‌کنیم» نوشته شده، یک تعهد است. نسخه‌ای که در آن این جمله‌ها «ما نمی‌توانیم» بشوند، یک استقرار تحت مدیریت خود مشتری است: رومی داخل حساب ابری خودتان اجرا شود، با دسترسی‌هایی که خودتان نگه می‌دارید، بدون هیچ دسترسی دائمی برای ما.

می‌توانیم آن را بسازیم و پشتیبانی‌اش کنیم. نمی‌توانیم همان را روی این راه‌اندازی مشترک سوار کنیم، و چیزی نیست که امروز رویش باشید — پس در این صفحه یک قلم از نقشه‌ی راه است، نه یک قابلیت.